Od godziny zbliżamy się do rejonu, w którym dzisiaj rano byliśmy zmuszeni przerwać poszukiwania. Za kilkadziesiąt minut podejmiemy próbę ustawienia statku w kierunku zgodnym z uprzednim kursem, który umożliwi nam powrót na ustalone profile. Fala nadal jest wysoka. Sięga teraz jednak „tylko” półtora metra. Kapitan decyduje się na powrót do miejsca, w którym dzisiaj rano przerwaliśmy badania. Ta wiadomość elektryzuje wszystkich, którzy nie odsypiają nocnej wachty na mostku i przy sonarach. Po wlekących się w nieskończoność 30 minutach zapada decyzja. Przygotować sonar holowany. Nasza „rybka” znowu pójdzie pływać.

Obszar pokrycia byłego pola minowego 16b o godzinie 20.00

Wychodzimy z Hubertem na dolny pokład. Wchodzimy do magazynku rufowego gdzie czeka już na nas bosman w pełnym rynsztunku. Teraz my zakładamy szybko kamizelki i kaski. Jesteśmy gotowi. Kapitan jak zwykle staje na górnym pokładzie i wraz z Benedyktem obserwują całą operację. Kostek zasiada za monitorami i przygotowuje się do opuszczenia sonaru. Wraz z Hubertem przesuwamy „rybkę” na linię środkową pokładu, tuż przy rufie. Bosman i ja odwiązujemy końcówki linek zabezpieczających i czekamy na znak. Dźwig powoli unosi sonar przytrzymywany przez Huberta, a my sukcesywnie luzujemy linki, które po chwili ponownie przywiązujemy. Teraz tylko powolne wysunięcie sondy poza rufę i delikatne opuszczenie na linie dźwigowej. Cały statek kołysze się dość znacznie, więc musimy uważać w trakcie opuszczania sondy, żeby nie zahaczyła o reling rufowy i wystającą część kadłuba. Po 5 minutach sonda znowu jest w wodzie. Jest 15.45. Na monitorze pojawia się obraz z sondy. Po kolejnych kilkudziesięciu minutach wchodzimy na 17 profil. Statek nadal znacząco buja się na falach, które co chwila uderzają o strony dziobu. Mimo to szukamy. Pogoda zabrała nam 11 godzin. I oby Ani minuty więcej...